شور زندگی

X

شور زندگی >

شعر


	خدانگهدار همتون باشه بــنــام حــضــرت دوســت سلام به تمام دوستای خوبم میخوام از تمام شما عزیزانی که تو این مدت گاهی یادم کردید و سراغی ازم گرفتید تشکر کنم شمایی که اومدید و وقت غم ها دلداریم دادید و وقت شادی ها همراهیم کردید دوستای خوبم این وب لاگ دیگه اپ نمیشه فقط میخواستم به هموتون بگم که همیشه برادرانه دوستون داشتم و هر آرزویی که در انتهای کامنتهام براتون کردم ، صادقانه و از اعماق وجودم بوده بودن یا نبودن کسی مثله من اهمیت چندانی نداره و این رسم و ایین دنیاست که یه روزی میای و یه روزی هم باید بری ، ولی ای کاش اونقدر ارزشمند باشیم که اومدن ما کسانی رو خوشحال کنه و رفتمون هم برای دیگران با بی تفاوتی همراه نباشه مثله همیشه ، صادقانه برای همتون آرزو میکنم که عشق رو به همراه لبخندی همیشگی تجربه کنید که عشق زیبا ترین آفریده خداوند برای انسانه و امیدوارم که هیچ وقت به زخم عشق دچار نشین که زخمش کاری ترین زخم برای نابودی است گاهی به اون عزیزانی که این دوست کوچیک ، جایی تو قلبشون داره ، سر میزنم آرزومند بر آورده شدن همه آرزوهای قشنگ شما دوست و برادر کوچیکتون امیر بنام ایزد زیبا دیـگه فــرصـتـی نمـونـده واسـه قـلبه عاشقـم اســیـــر سـکـــوت و زنــدانـی ایــن دقــایــقـــم شــور زنـدگی داره مـیـزنـه سـاز دلـه تـنـگ بـا ترانـه ای دل انگـیـز و یه رویای قـشـنـگ دوسـت داره پـر بزنه به سـرزمین خـنـده ها هــم نـفـس با آســمــون و هــم ره پــرنـده هــا برسه به شهر شیدایی و عشق و مهر و نور خودشو رهـا کـنه ، برقـصه با سـازو سـرور مـسـت و عـاشق بزنه ، نعـره ً مستانه ً ناب بریزه تو جام یار، اشک خـوشی جـای شراب همـیشه بمـونه یک دل و یه رنگ و بی ریا بـزنـه بـوســه بـه دســت یـار پـاک و کــیـمـیـا شــور زنـدگی داره مــیــره ز وادی جــنـون کــاش ، پـیـدا کــنـم از دلـــه ســتـاره ها نشون امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	دلتنگی بنام ایزد زیبا دوست دارم سويـت اکنون پر زنم شـانـه ً دسـت تـو را بر سر زنـم عشق خود را نذر چشمانت کنم باده جــــانــم رو مـهـمـانـت کنم دستـه تو برگـيـرد از چشمان من اشک شوقه وصله بي پايان من دوست دارم قـفل غـم را بشکنم عاشقانه بـوسه بر دسـتـت زنم خـیـره در چشمان زیـبایت شوم هــم ره امــروز و فــردایت شـوم سیر از عمق جان تماشایت کنم عقل و دل را محو سودایـت کنم سر به روي دوش هم ديگر نهيم دست بر دستان يکيـديـگر دهيم پـا بـه پـای هــم به راه دل رویـم هم نفس با عاشقی دریا شویم امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	کاش میشد بـــــنـــــام ايـــــــــــزد زيــــبـــــا کاش ميـشد روي اين دشت سـپـيـد از دهــان عـــشــق تـو فــريـاد زد کاش ميشد با زلال صـد سـرشـک نـقـشـي از دسـت تو را بر يـاد زد کاش مـيـشـد بر لبانـت چون غزل آمد و جـاري شد و احــســاس کرد در گــلســتان وجــودت پرســه زد جان و دل را پر ز عطر ياس کرد کاش ميشد دور ازاين افسوس و آه دور از اين دوري و اين بـيداد راه تا که خواندم اين غــزل بر آسمـان دســـت تو مـيـــداد بر دسـتـم پـنـاه کـــاش مـيـشـد خـنـده بودم بر لبت يـا کـه سـر بـودم بـه روي دامـنـت کاش مـيـشـد پر زنم سـوي بهـشـت تـا بـبـويـم يـک نفـس عـطـر تـنت کاش ميشد از نگاهـت جان گرفـت تـا بـراي درد دل ، درمــان گـرفت کـاش ميشد در دل ســر در گــمــي از زلال چــشــم تو فــرمـان گرفت کـاش مـيـشـد روي دوشـت سر نهم بر قـدمـهـايـت دو چــشــم تـر نـهـم بر دل کـوچک ولي لـبريز عــشـق درد هــجــر يـار را کــمـتـر نــهــم کــاش بـاشـــم لايـق ايــن داشــتــن مـهــر را در جــان و تن ، انبـاشتن نـرگــس زرد و زلال عــــشـــق را تـويـه گــلـدان وجـــودم ، کـاشــتــن امیر باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی گر سوی مستان میروی مستانه شو، مستانه شو \|+\| دست نوشته های امیر


	فرشته من تقدیم به فرشته ای که باعث شد طعم واقعی عشق رو با تمام تار و پودم حس کنم و لحظه به لحظه زندگی منه ارزو میکنم که خداوند بزرگ ، لیاقت دستای گرم و نگاه کردن تو چشمای مهربونش رو بهم بده بــــــــنــــــام ایـــــــــزد زیـــــــبـــــــا دیگـه طاقــتـم تـمـوم شـده مـیـخـوام داد بـزنـم واسـه ایـن دلـی کـه پـر زعـشـقـه فریاد بـزنم دل میخـواد بهـت بگه دوست دارم خیلی زیاد دلم از خـدا بـجـز تو دیگـه هـیـچـی نمـیخـواد وقـتـی که میخـندی تازه میشم و جون میگیرم اگــه خـنـده بـره از لــبـهــای نازت ، میمـیرم اومــدم بـهــت بـگـــم تـمــامــه دنــیـای مـنـی تـو هـمـون فـرشـته ای هستی که رویای منی دوست دارم بدونی دنیا رو فـقط با تو میخـوام پـا بـه پـات ، تـا آخـر دنـیـا اگـه بخـوای مـیام چــشــای خــسـتـه مـن فــقــط بـه امـیــد ایـنـه هـمـیـشـه اون چـشـای مـهـربـونـت رو بـبـینه قـلـب مـن فـقـط بـا بـودن تـو اروم مـیـگــیـره اگــه تـو نـبـاشـی دنـیـا پـیـشـه چـشمـام میمیره ارزوم ایـنـه که دسـتـت تـویـه دسـتـه من باشه دیگه هیچ وقت نمیخوام دستامون ازهم جداشه دوسـت دارم بـدونـی کـه لحـظه به لحـظه منی میـدونی که با نگـات قـلـبـمـو از جــا مـیکـنـی ای خدا فقـط تو مـیـدونی چـقـدر دوســش دارم بــده اون لـیـاقـتـی که دسـت تـو دسـتش بزارم امیر بنام ایزد زیبا بياين ببينيم ما براي ديگران جز کدوم دسته هستيم ******** ميخوام مطلبي رو بنويسم که هيچ وقت دلم نميخواست به زبون بيارم ولي امروزحس کردم که بايد بگم تا هم تکراري باشه براي خودم ، هم بتونم از نظرات شما دوستان مهربونم استفاده کنم و هم به تکليفم که گفتن حرفهاي عقل ناقصمه عمل کرده باشم ******** ريا " کلمه اي که مصداقش امروز داره در بطن وجود تک تک انسان ها به صورت يک فضيلت پنهان در مياد و در لايه هاي زيرين ذهنمون بدون اينکه ضمير خود اگاهمون (که از نفوسمون پيروي ميکنه ) اگاه باشه وقتي ميگيم " ريا " نفسي که کار هدايت انسان رو به عهده داره به عقل فرمان ميده اين کار ناپسندي است و ناقض تمام خوبيهاست اما ببينيم داره چه اتفاقي مي افته که در روابط انساني ، در چنين سطح گسترده اي مشهوده بيايم يک لحظه دنيايي رو به تصوير بکشيم که ريا رو از اون حذف کرده باشن با حذف ريا ، صداقت حاکم ميشه و انسانها با اصل وجودي يک ديگر اشنا ميشن ديگه کسي ادعاي چيزي رو نميکنه که نيست در حالي که اگر به عمر اين جهان خيالي پايان بديم و به دنياي امروز نگاه کنيم ميبينيم که به چه صورت گسترده و وحشتناکي ، تمام روابط انساني رو تحت تاثير قرار داده با کمال تاسف و اندوه بايد بگم که هر روز در صد زيادي از افرادي رو که باهاشون رابطه برقرار ميکنيم با ريا کاري مطلق باهامون برخورد ميکنن به صورتي که اين شکل از ريا در پس ضمينه ذهني افراده و بدون فکر به کاري که در حال انجام اون هستند عمل ميکنند که به صورت يک اخلاق ( در بيشتر اوقات نا آگاهانه ) براي رسيدن به اهداف در اومده و چون براي نيل به اهداف انجام ميشه ، داره به صورت يک فضيلت در لايه هاي ذهني انسان خودش رو ثبت ميکنه حالا اگر يک نگاه درست به افراد دور و برمون که باهاشون رابطه داريم بندازيم ، ميبينيم که هيچ کدوم اون انساني نيستند که ادعا ميکنند مگرخيلي نزديک ( مثل پدر و مادر و همسر ) که به دليل نزديکي زياد نميتونن ماهيتشون رو پنهان کنن دليل اصلي نا موفق بودن ازدواج ها چيزي نيست جز اين . زوج ها بعد از کشف ماهيت اصلي يکديگر و مقايسه با ادعاي اوليه از نوع شخصيت يکديگر و رسيدن به يک دنيا تناقض از يکديگر زده ميشن و ميفهمن که اون انساني که براي زندگي بر گزيده بودند در حقيقت يک اخلاق نمايشي بوده حالا بيايم و يه خورده به خودمون جرات بديم و خودمون رو کند و کاو کنيم و ببينيم ريا در وجود ما چه جايگاهي داره ما چقدر در روابطمون از اين عمل استفاده ميکنيم و در چشم ديگران ما چه جور انساني هستيم ؟ در نظر ديگران ما در کدوم دسته قرار داريم ؟ بد نيست که کمي تامل کنيم ارادتمند همه شما دوستای مهربون .... امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	بنام ایزد زیبا مهربونم نمی خوام غــم بشینه تویــه دلت تو یه اون دله بزرگ و آبی رنگ و خوشگـلت مهربونم نمی خوام خـنـدیدن از لبـات بره غـم و غـصه ها بـشه تو ذهـن تو یه خـاطره مهربونم نمی خوام چشـمای نازت بـبـاره عـزیـزت نـمـی تـونه غـمـت رو طاقـت بـیـاره مهربونم نمی خوام بشکنه اون قلبه یه رنگ قـلـبـی پر ز مهر و لـبـریزه صداقــتـی قـشنگ مهربونم نمی خوام گرفته و خـسته باشی چـشـای نـجـیـبـتـو رو خوبـیـا بسـتـه باشی مهربونم نمی خــوام و نمی تــونم بـشیـنـم غـصـه ها تو برای این دلـه خـسـتـم ، بـبیـنم مهربونم تـا منو تو دست این دنیـا داری نمی زارم دیگـه من به ابروهـات ، خـم بـیاری امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	بنام ايـــــــــــــــزد زيبا تـو همون شوق و اميدي ، تويه لحضه هاي بودن تو همون باده ً عـشـقي ، واسه پاک و ساده موندن تـو تـرانـه ً وفــا يــي ، تـويـــه دريــاي مــحـبــت واسه مهـربوني کـردن ، داري يک دنيا سخـاوت تو همون ياس سپيدي ، تويه کوچه هاي حصرت تـو لـطـافـت حـضـوري ، تويه سنگـيـنـيه غربت تـو زلال چـشـمـه سـاري ، تـو کـويـره دلــه دنـيـا تـو هـمـون خـلـوت عـاشق ، تو به شـيريني رويا تـو ســراســر از قــداسـت ، تـو کـــلام آسـمـونـي تـو هـمـون واژه ً نـابـي ، کـه يـه دنـيا مهـربـونـي تو همون رنگه يه رنگي ، تويه صد رنگ زمونه رنگـه بي رنگـيـه اشـکي ، که ز ديـده هـام روونه تـو هـمـون راز تـپـيـدن ، شـوقـه رفـتـن و رسيدن تـو سـبـک مــثـلـه پرنـده ، ولـي کـار مـن دويــدن تـو دلـت مـثـه يـه دريـا ، امــا مـن خـسـتـه و تـنها تـو طـلوع سرخه شوقـي ، ولي من غـروبه غـمـها تـويي هـمـراز شقـايـق ، هـم تـبـار مـرغـه عـاشق مـن اسـيـره دسـتــه دنـيـا ، تـويـه زنـدونـه دقـايـق تـو عــصــاره ً حــيـاتـي ، تـويـي لايـــق پـريــدن مـنـم اون شـکـستـه بالي ، تويه حـصـرت رسـيدن تـويي خورشـيد صـداقـت ، روشن و بي انـتـهـايي مـنم اون شـعـلـه شـمـعي ، پـيـش نـوره کـبـريايـي تـويي تـک سـوار گـيـتـي ، تويه راهـه بي نهايت منم اون گم شده راهـه ، بي نـشـونه اين حـکـايـت تـو هـمـون پـيـک بهـاري ، واسـه پائـيـز نـگـاهـم تـو هـمون کـوهه بلـندي ، که شـدي پشت و پناهـم تـو خـوده مـعـنـيـه عـشـقـي ، قـاصـد پاکـه خـدايي از تـمـام تــيـرگـي هــا ، بـه خــدا کــه تـو جـدايـي امیر \|+\| دست نوشته های امیر


	عشق و اسارت بنام ایزد زیبا دو تا ماهــیه اسیر و بــی زبـون هر دوشون پاک و قشنگ و مهربون رنگــشون به رنگ گلــهای بهــار با تــنــی اســیر و قـلبی بی قرار تویه تنگی کوچیک از جنس بلور یکی شون بی طاقت و یکی صبور خسته از اسارت و زندون تـنگ رویاشون دریایی پاک و آبی رنگ عـاشـــق هــم دیگه و فـــد ای هــم دلــشون پــر می کـشـیـد برای هم روز گار گذشت و روزی از روزا ماهــیــه کــم طاقــتــه تـنگ طلا ســـر اومد صـبرش و از دنـیا برید رفـت و رنگ دریا رو هرگز نـدید تنها شـد ماهــیــه عـاشق و اونم نـتـونـسـت بـمـونه تـو دسـتای غم گریه کرد و گفت آخه خدا جونم چه جوری اسـیـر و تـنـها بـمـونـم رفت و تـنـهایی تویه دنیا نموند قصه ً عـاشـقـی رو دو بـاره خوند دنیا بار دیگه عاشــقی رو دید قصه ً عشقـو از اون ماهی شـنـیـد امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	با یاد افریننده بهارو زیبا خالق زیبایی ها سال نو مبارک دلهای مهربونتون همیشه سبز قلبهای آسمونی تون همیشه شاد لبهاتون همیشه خندون و در تمام سال بهاری باشید بنام ايزد زيبا زمستون بازم امسال بارشو بست بهار اومد دوباره شاد و سرمست شميم نرگس و ياس و شقايق کند شوری به پا در جانه عاشق بر قصد باد ، در گيسو ی مجنون شود رخساره باغ و دشت ، گلگون تبسم بر لب عاشق نشيند که گلها را به چشم یار بیند ببارد ، از دله ابر بهاری همان اشکی که غم گردد فراری شود پنهان به زیر سیل باران سرشک شادیه چشمان یاران بخواند مرغه عاشق ، پاک و یک رنگ که سازد نغمه اش مجنون دله سنگ نماند منتظر، چشمی به راهی رود از چهره ‌‌(ئ) دنیا سیاهی بتابد نوره جان بخشی به دنیا شود عالم به زیبایی رویا شود سر خوش دله غمگین دوباره زمستون رفته و بازم بهاره \|+\| دست نوشته های امیر \|


	ایزد زیبا سلام به دوستای گلم ممنونم از همه دوستایی که گه گا ه به این دوست کوچیکشون سری میزنن واز احوالش جویا میشن ، همون طور که میدونین ، نوروز در راهه و قاعدتا هم سر همه اونایی که شاغلن شلوغه و من هم مشمول همین قاعده هستم واسه همین این اخرین پست سال هشتاد و چهار این وب لاگه و میخوام به نام مبارک ااون ایزد زیبا تبرکش کنم و شعری از خدای مهربرون این جا بنویسم چون کمی طولانیه امید وارم که خستتون نکنه و اگه خسته شدین و دوست داشتین دو بار بیاین و بخونیدش ممنونم از لطف و محبت همه شما دوستای گله خودم کوچیک همه شما امیر بنام ایزد زیبا خدای مهربونه من هم دل و هم زبون من امید من ، نیاز من ای همه سوز و ساز من تو یاری و یاور من فقط تویی باور من هم ره و هم کلام من درود من ، سلام من نوره تو در وجود من در همه تار و پود من عشق من و هوای من درد من و دوای من جان من جهان من شکر تو در د هان من صبر من و قرار من طراوت بهاره من صداقت درونه من رفاقته برونه من مونس تنهایی من ای همه زیبایی من راه من و رهبر من سایه ً تو بر سر من عشق تویی ، صفا تویی مهر تویی ، وفا تویی وجود تا ابد تویی هو الله الحد تویی حضور جاویدان تویی فریاد بی پایان تویی سرکشته را سامان تویی بیمار را درمان تویی زیبائی مطلق تویی ان داو ر بر حق تویی بخشنده دنیا تویی بیداری و رویا تویی قدرت تویی، شوکت تویی حکمت تویی ، رحمت تویی هم جان و هم جانان تویی خورشید مهر افشان تویی عشق مرا پایان تویی بخشنده و رحمن تویی نور دله سردم تویی درمان این دردم تویی شور جوانی را تویی شوق نهانی را تویی هم باده و ساقی تویی ان ایزده باقی تویی گیرنده دستم تویی حرف لبه خستم تویی بر ان که دل بستم تویی در نیستی ، هستم تویی اونی که داغونه ، منم اون که دلش خونه منم اونی که ویرونه منم اونی که حیرونه منم اونی که د ر بنده منم ز نیا دل کنده ، منم اونی که بیماره منم اونی که تب داره منم اونی که بی یاره منم بدونه غم خواره ، منم اونی که میترسه منم تو شب ، زده پرسه منم اونی که شب گرده منم روح و تنش سرده ، منم اون که دلش زاره منم تو دنیا آواره منم اون که پر از درده منم با غمها خو کرده ، منم اون که روزش تاره منم دلش ، شده پاره منم اون دله آشفته منم غصه ً ناگفته ، منم درده تویه سینه منم وجوده پر کینه ، منم سبویه بشکسته منم نخورده می ، مسته منم تنها و بی نشون منم بی حرف و بی زبون ، منم خسته از این بازی منم ز دنیا ، ناراضی منم اما با اینکه این جهان نداده بر دلم امان هنوز خدایی رو دارم که سر رو خاکش بزارم امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	دستای گرم سلام به دوستای گلم چون این روزها ، دلم زیاد گرفته و تو شعرام هم همش غم موج میزنه و نمیخوام شما دوستای مهربونم رو ناراحت کنم ، واسه همین از شعرای قدیمی براتون میزارم و امیدوارم که خوشتون بیاد و ارزش وقتی رو که برای خوندنش میزارین روداشته باشه -- دوستدار شادی و سلامتی همه شما دوستای خوبم -- امیر بنام ایزد زیبا دوباره گوشه ای ، تنهــــا نشسته دلــش از بی کســـی ، بازم شکسته چشــــای خیس و بـارونیشو بسته شده ، از حصرت وافسوس ، خسته نداره هم دل و یـاری ، تو دنیــــا شــده ، بی هم دم و تنهـــــای تنها همیشه ، دیده هاش در انتظـــــاره تو دسته سرده غم ، فکره بهـــــاره دلش ، در انتظـــاره هم زبــــونه به دنبـــاله ، یه یـــــــاره مهــربونه همون یاری که سینش ، آسمــونه تو سختی و تو غم ، همراش میمونه سرش رو وقتی روشونش میزاره تمــــومه دنیا رو ، همراش میـــاره همون که با دلش،صاف ویه رنگه تو قلبش ، آرزوهــــــــای قشنگه همون که ، تویه سینش، قلبه پاکه بدون اون ، تو دســـته غم ، هلاکه همـون که میزنه ، هر لحظه فریاد که دستم ، دستای گرمت رومیخواد امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	اشک اسمون بنام ایزد زیبا چشم آسمون ، بازم گریونه انگاری اونم شده ، دیوونه میریزه ، اشکای سردش رو تنم سرده اما ، گر میگیره بدنم زیره این گریه ً سرده آسمون میکشه زبونه شعله درون میشه خاکستر و میده دسته باد همه ً آرزو هام میره ز یاد گم میشم تو دسته خاموشه جنون مثله اون پرنده ً بی آشیون میشکنم ، ساکت و نرم وبی صدا آروم آروم ، میشم از دنیا جدا تویه دستای کثیف روز گار نمیخوام بشم ، اسیر و موندگار میزارم ، تو سرخیه کبوده دشت سر به راهی که نداره ، بازگشت با دلی خون و با قلبی نا امید تو افق میرم ، تا میشم ناپدید امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	دلم بنام ایزد زیبا دلم تنگه ، دلم تنگه ، دلم تنگ همیشه کرده دنیا با دلم ، جنگ دلم سنگه ، دلم سنگه ، دلم سنگ ز بس که دیده ادمهای صد رنگ دلم خونه ، دلم خونه ، دلم خون رسیده دیگه اخر بر لبم ، جون دلم زاره ، دلم زاره ، دلم زار ز نامردی این دنیای بد کار دلم ریشه ، دلم ریشه ، دلم ریش زبونه میکشه ، از جونم آتیش دلم چاکه ، دلم چاکه ، دلم چاک زده سیلی به زانوهای من ، خاک دلم سرده ، دلم سرده ، دلم سرد دوباره دل شده ، انبوهی از درد تو چشمام ، بازغبارغم ، نشسته ز بس ، بیداد دیده ، گشته خسته دلم ، بازم شده ، زخمی و پاره نمیتونه دیگه ، طاقت بیاره چرا آخر ، ندارم حق رفتن شدم سیر از جهان و از نشستن شده اسبابه بازی ، قلبه زارم نمی تونم بگم ، امیدوارم دلم اخر ، ز نامردی شکسته چرا دنیا به روم درها رو بسته بازم فریاد زد قلبم ، که دنیا چرا اینقدر کردی ظلم ، برما نمیخوام این دلو، دیگه خدا جون دلی نازک ، پراز درد و پراز خون بیا، برکن دلو، از سینه یک جا بده سنگی به جای دل ، خدایا امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	باید بسوزی بنام ایزد زیبا تویه قلبم پر از افسوس و آهه واسه اینه که رنگ غم ، سیاهه چرا آتیش این دل ، کم نمیشه چرا کارم شده ماتم ، همیشه چرا دلها شده ، پاییزی و سرد چر ا بیرون نمیره از دلم درد چرا بازی شده ، دنیا برامون چرا گشته دورنگی ها فراوون چرا دنیا دلش ، از جنس سنگه چرا با این تنه خستم ، میجنگه چرا زخمی شده ، قلبم دوباره چرا کرده ، دلم رو پاره پاره داره دل میکنه، جسمم رو نابود زده رو آرزوهام ، مهر مردود میخواد تن رو تویه آتیش ببینه میخواد تا پای خاکستر ، بشینه میگه رقتن به سمت دل ، گناهه به سوی دل بری ، عمرت تباهه همینه جرم تو ، باید بسوزی دم از دم برکشی و لب بدوزی امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	دوستان امده ام باز بنام ایزد زیبا - دوستان آمده ام باز ، که اين دفتر ممتار ، کنم باز و شوم قافيه پردار ، به تسبيح خداوند تبارک و تعالي که غفور است و رحيم است و رئوف است و کريم است و صبور است و حليم است و غدير است و قديم است و سزاوار ثناگويي بسيار ، که ان ايزد دانا و توانا و خداوند جهان ، خالق يکتا ، ازلي و ابدي ، بدون همتا ، که بنا کرد جهان را پر از اسرار ، به دشت اين همه اثار ، به صحرا و به گلزار ، به دريا و به کوهسار ، به بي جان و به جان دار ، خدايي که بسي نعمت سرشار ، به ما آدميان داده ، گوهر هاي نهان داده ، هنر هاي عيان داده ، رخ و صورت و جان داده ، دل و روح و روان داده ، سر و چشم و زبان داده ، لب و گوش و دهان داده ، و اينها پي ان داده ، که از لطف و عطا و کرمش ، شکر بگوييم و به دل ، قدرت او را بستائيم که عطا کرد به هر مرغ پر و بال ، به هر مار خط و خال ، به هر شير بر و يال و بدانيم که ان قدرت مطلق ، خبر دار بود از همه اسرار ، بود ناظر اعمال ، برآورده کند ، او همه آمال ، شود مرحمتش يار و فتد سايه اقبال ، بر سر ان قوم که پوينده و جوينده و بو ينده و گوينده بود ، صدق و صفا و کرم و عدل و يقين را آرزومندم و خواهنده که بخشد کرم آن ايزد بخشنده به هر بنده شکيبايي و بينايي و دانايي و از بهر همه کار ، توانايي بسيار ، که با پيروي از عقل ، ره راست بپوييم و مي از ساغر توحيد بنوشيم و کند قسمت ما تحفه جاويد ، که بخشد نور اميد ، که باشد راستي عشقچه خداوند و چه مخلوق خداوند ، به گيتي همه باشند زما راضي و خرسند ، و بتوانيم در اين دار فنا زندگي راحت و بي دغدغه اي داشته باشيم و در آن دار بقا نيز کند قسمت ما ، نعمت فردوس برين را داشتم لا به لاي يه دفتر شعر قديمي رو ورق ميزدم که به اين برخورد شعر برخورد کردم ، زيرش فقط يه تاريخ نوشته بودم براي همين نميدونم از خودمه يا نه و اگر ماله خودم هم باشه بر ميگرده به چهار سال قبل که بيست و يکي دوسالم بوده ، گفتم شايد شما هم خوشتون بياد ** دوست دار همگي شما -- امير \|+\| دست نوشته های امیر \|


	عاشقی رو نمیخوام بنام ایزد زیبا خواستم ازت خدایا ،یه روزکه عاشقم کن شعله ً داغه عشق و ، سهمه دقایقم کن یادته گفتم به من ، کمک بکن، ای خدا تا از دورنگیه دل ، همیشه باشم ، جدا یادت میاد که گفتم ، دله منو شیدا کن جفته دله تنهامو ، خدا جونم ، پیدا کن خواستم ازت عاشقه ، یک دله تنها بشم عاشقه تنها دله ، یه رنگه دنیا بشم اونی که آرزومه ، اون که پیشم میمونه اونی که همراهمه ، تو سختیه زمونه اون که دلش با منه ، تو گریه و تو خنده چشماشوتنها تویه ،چشمای من می بنده وقتی دلش میگیره ، میذاره سر رو شونم تا بکنم نثارش ، تمامه قلب و جونم اما دیگه خدایا ، عاشقی رو نمی خوام دنباله خواستن یک، هم دم ازت، نمیام خسته ام از حرفای ، قشنگ و عاشقونه محاله عاشق بشم ، دیگه تو این زمونه خسته ام از بازیه ، دنیا با این دله خون تودله شب کشیدن ،نعره سوی ،آسمون خسته ام از شکستن ، تو پنجه های رویا دلو دیگه نمیدم ، دسته کسی ، تو دنیا امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	قصه پرنده و کوه بنام ایزد زیبا روی یک سرو بلند و با شکوه تویه دامن قشنگ و سبز کوه یه پرنده تنهایی نشسته بود از نشستن تویه لونه خسته بود آخه زود بود واسه ً اون پریدن ا ز بلندای افق ، کوه و دیدن پر و بالش ، هنوز آماده نبود پریدن تو آسمون ، ساده نبود اما طاقتی نداشت که بشینه گذر سرد زمان و ببینه گفت بزار دلو به دریا بزنم شیشه ً سیاهه غم رو بشکنم بزنم بال و پری تو آسمون نمی خوام باشم اسیرو بی نشون بالشو وا کرد ، با یک دنیا امید پر زد و به اوج آسمون رسید دیده هاش ابی رویایی رو دید گریه کرد و ازخوشی نعره کشید چون دیگه به آرزوش رسیده بود لذت پرید ن و چشیده بود وقتی قله ً بلند کوه و دید گفت باید رفت وبه اون قله رسید آرزوش بود ، بالای بالا بره بالا تر از همه ، تو دنیا بره اما این پرنده ً کو چیکمون بی خبر بود از دو رنگیه زمون نمی دونست ، دله دنیا سنگیه فکر میکرد دنیا به این قشنگیه با دو بالی کوچیک و دلی بزرگ غافل از کمینه دنیای چو گرگ با امید ، به سوی قله پر کشید اما اون عقابه بی رحم و ندید چشم اون فقط به قله بود تو راه نمیدونست ، میشه پرپر بی گناه یه دفه تو پنجه ً عقابه پیر دید خودش روغرقه درخون و اسیر دلش از دنیا شکست و داد زد سویه آسمون ، بازم فریاد زد که چرا گناهه بالا پریدن اوج زیبایی دنیا رو دیدن چرا من اسیر شدم ،تو دست تو تویه دستای کثیف و پست تو آروم آروم چشماشورودنیا بست حتی بغض آسمون، براش شکست حالا قلبش تویه سینه ً منه قلبه کوچیکش هنوزم میزنه امیر \|+\| دست نوشته های امیر \|


	اگر با من نبودش هیچ میلی بنام ایزد زیبا تا حالا به حد و مرز روابطمون با دیگران فکر کردید و این که خلقت و فلسفه خدا در این مورد چقدر قشنگه ، خدااومده و بین آدما پرده گذاشته ، بین شما و غریبه ها یه نوع ، بین شما و آشنایانتون یه نوع ، و حتی بین شما و پدر و مادر و خواهر و برادر هم یه پرده ای هست ، ولی چقدر زیبا و حیرت انگیز اومده و تمام پرده ها رو بین دو تا جفت برداشته و هیچ پرده ای باقی نذاشته ، اون وقت خود ما ، خدو ما آدما اومدیوم و تو خونه دل ، خونه ای که باید از جنس شیشه باشه تا همراهمون همه چی رو توش ببینه ، خیلی چیزا رو پنهون میکنیم و بهم نشون نمیدیم و صدها پرده براش درست کردیم ، خدا نه تنها خواسته هیچ چیزی بین دو تا جفت مخفی نمونه بلکه میگه من شما رو به طریقی خلق کردم که وجودتون به هم پیوند بخوره تا با پوست و گوشتتون حس کنید برای هم دیگه هستید ، یکی هستید ولی افسوس که ما دلهامون رو به هم پیوند نمیزنیم ، از ترس سوءاستفاده کسی که تمام عمر همراهمونه برای محبت کردن فکرمیکنیم و هیچ وقت بدون حد و مرز بروز نمیدیم میدونید اگه با نوع آفرینش خدا مبارزه نکنیم و تمام دلمون رو ، بدون فکر ، ریا و ترس ، خالص خالص به هم دیگه نشون بدیم ، چقدر زندگی دو همراه میتونه دوست داشتنی و رویایی باشه چرا برای دوست داشتن پرده میزاریم ؟ چرا بین دل خودمون و دلی که جفتمونه حصار میکشیم؟ چرا برای دوست داشتن فکر میکنیم ؟ چرا ؟ چرا؟ \|+\| دست نوشته های امیر \|